Deze week is er een korte tentoonstelling in het Stedelijk Museum in Amsterdam: Rietveld Uncut. Hier exposeren studenten van de Rietveld Academie in het Stedeljk. Dat is niet zo maar wat.

2 van de studenten kwamen ruim een maand geleden bij mij. Ze wilden graag hun vriendschap verbeelden. Daarvoor hadden ze hun haar al afgeknipt en waren het aan het spinnen. Het plan was om met dat gesponnen haar te kantklossen. Er was alleen een klein probleem. Ze hadden nog nooit geklost. Eén van hen had wel een kussen met klosjes op de kop getikt en was al met YouTube filmpjes aan het oefenen. De andere had het echt nog nooit gedaan. De taken wat betreft het klossen werden verdeeld. De wat meer ervaren Marley ging het bovenste deel met de waaiers klossen en Luca de letters eenvoudig in linnenslag. Omdat er in letters vaak bochten en hoeken zitten, begon zij met een eenvoudig wat kronkelend bandje in linnenslag. Niet meteen met haar, maar met gewoon garen.
Marley, de meer ervarener, begon met de waaierrand wel meteen met haar. Dit omdat ze wat later begon, het klossen al een beetje door had en om het korte tijdbestek. Het werk moest in een maand af zijn.
Ze gingen voortvarend te werk en hebben inderdaad heel hard gewerkt. Aan 2 lessen hadden ze genoeg. Het resultaat is verbluffend. Hoewel het gesponnen haar best dik is, durf ik te zeggen, dat het strak geklost is. Netjes afgewerkt. Niet afgehecht, maar de klosjes eraan laten hangen. En wat voor klosjes. Volgens mij zelf gemaakt, want ik heb nog nooit zulke mooie klossen gezien. Het kan natuurlijk ook best, want de een studeerde voor glaskunstenaar en de andere voor edelsmid. Helemaal geen textiel dus, wel liefde voor textiel.
Ik ben trots op ze en blij dat ik een kleine bijdrage aan het resultaat heb kunnen leveren.
In het museum ben ik even ondeugend geweest om met flits te fotograferen. Dat gaf een heel apart effect met de glazen klosjes.

Het nieuwe jaar is weer begonnen met heel veel sneeuw. Dat vraaagt om buiten zijn en daar zie je soms hele kunstzinnige vormen van de aloude sneeuwman, zoals deze mooie kat.
De lessen zouden weer beginnen, maar zijn op 1 na allemaal geannuleerd. Dinsdagmiddag kon het nog net, maar maar voor 1 leerling. Hopelijk wordt dat volgende week beter, alhoewel als we de weerberichten mogen geloven, is dat nog lang niet zeker.
Ondertussen was mijn Vlaanderse boekenleggertje af en van het kussen. Op het eerste gezicht best goed, totdat je het gaat fotograferen. Dan zie je de foutjes en de draadjes die nog niet kort genoeg zijn afgeknipt. Normaal gesproken knip ik de draadjes af, als het werk nog op het kussen zit. Sandra, de docente, had aangeraden ze eerst langer te laten en pas kort af te knippen, als het werk van het kussen is. Toen was ik dus bang in het werk te knippen. Gevolg: een wat rafelige rand. Volgende keer maar weer gewoon kort af knippen op het kussen. Mijn Binche klavertje schiet op. Is zeker niet foutloos. De grond klopt hier en daar niet. Ik moet nog eens goed naar de tekening kijken en hem dan opnieuw maken in een tijd, dat ik er regelmatig aan kan werken zonder andere dingen tussen door. Waarschijnlijk dus pas deze zomer.